Merlin Entertainments London Eye jest również znane jako Oko Londynu lub Koło Milenijne. Jest zlokalizowane pomiędzy mostami Westminster i Hungerford i centrum Londynu. Jest to największe koło Ferrisa (oryginalne koło Ferrisa zostało zaprojektowane w 1893 roku przez George Washington Gale Ferris) w Europie i najbardziej popularną płatną atrakcją w Zjednoczonym Królestwie. W roku 1999 w którym zostało wzniesione było największym kołem Ferrisa na świecie ze swoimi 135 metrami wysokości.

London Eye zostało zaprojektowane przez grupę architektów: David Marks, Julia Barfield, Malcolm Cook, Mars Sparowhawk, Steven Chilton oraz Nick Bailey i do roku 2006 było wspólną własnością British Airways i rodziny Marksa Barfielda. W roku 2006 zostało kupione przez Tussauds Group a następnie w roku 2007 przez Merlin Entertainment i obecnie oficjalną nazwą koła jest The Merlin Entertainments London Eye . Oficjalnie atrakcja została otwarta 31 grudnia 1999 przez premiera Tony Blair jednakże publiczności udostępniono atrakcję w marcu 2000 roku. Od tego czasu 30 milionów ludzi skorzystało z przejażdżki Okiem Londynu.

Ten wielki projekt inżynierski zaangażował sześć krajów Europy: Wielką Brytanię, Holandię, Niemcy, Czechy oraz Francję. Stal została dostarczona przez Wielką Brytanię i przetworzona przez Holenderską spółkę Hollandia, kable i szkło dostarczyły Włochy, kapsuły pochodziły z Francji, wrzeciona i piasta z Czech, łożyska wykonano w Niemczech a wszystkie elementy elektryczne zrobiono w Wielkiej Brytani. Całkowita masa stali użytej podczas budowy wynosi 1 700 ton a całkowita masa koła wraz z kapsułami to 2 100 ton co oznacza że 81% masy Oka Londynu to stal. Atrakcja została złożona z sekcji które dostarczono na barkach i składano w pozycji leżącej na wspartych platformach. Gdy skończono składanie specjalnie zaprojektowany dźwig zaczął podnosić gotową konstrukcję do pozycji pionowej. Po 32 godzinach koło osiągnęło punkt 65 stopni pochylenia. Inżynierowie rozpoczęli następną fazę podnoszenia podczas gdy koło wisiało w tej pozycji (65 stopni nad brzegiem rzeki) przez cały tydzień.

Każda z 32 kapsuł waży 10 ton i może zabrać 25 osób jednocześnie, co oznacza że 800 osób może „latać” nad Londynem naraz. Każda z kapsuł reprezentuje jedną z gmin Londynu (administracyjnych obszarów Londynu). W kapsule turyści mogą spacerować lub skorzystać z centralnie umieszczonej ławeczki. Koło obraca się z prędkością 26 centymetrów na sekundę więc pełny obrót trwa około 30 minut. Przeważnie koło nie zatrzymuje się by zabrać pasażerów: prędkość rotacji jest wystarczająco wolna aby móc wysiąść i wsiąść z poruszających się kapsuł. Jednakże w celu umożliwienia wsiadania i wysiadania osobom starszym i niepełnosprawnym koło jest zatrzymywane. Wysokie na 135 Oko Londynu jest 4 najwyższą konstrukcją w Londynie po: BT Tower, Tower 42 i budynku One Canada Square. Wrzeciona służą do utrzymywania konstrukcji a obracane są wokół piasty długiej na 32 metry i ważącej około 330 ton. Jest to 20 razy więcej niż Big Ben. Ta wspaniała jest jedynym sposobem na zobaczenie Londynu w jedyne 30 minut.

Aleksander Góra,
Ambasador Klubu ArcelorMittal AGH

30 minutes flight on LONDON EYE

The Merlin Entertainments London Eye is also known as London Eye or Millenium Wheel. It’s located between Westminster Bridge and Hungerford Bridge in the centre of London. It’s the biggest Ferris wheel (original Ferris wheel was designed by George Washington Gale Ferris in 1893) in Europe and most popular paid tourist attraction in United Kingdom. In 1999 when it was erected it was the largest Ferris wheel in the world with 135 meters height.

London Eye was designed by architects David Marks, Julia Barfield, Malcolm Cook, Mark Sparrowhawk, Steven Chilton and Nick Bailey and until 2006 it was a property of joint owners, British Airways and the Marks Barfield family. In 2006 it was bought out by the Tussauds Group and then in 2007 by Merlin Entertainment and now the official name of London Eye is The Merlin Entertainments London Eye. The official opening of attraction was on 31 December 1999 by Prime Minister, Tony Blair but for public it was opened on March 2000. Since then over 30 million people have ridden the London Eye.

This huge engineering project involved six European countries: UK, The Netherlands, Italy, Germany, Czech Republic and France. The steel was supplied from the UK and fabricated by the Dutch company Hollandia, cables and glass were supplied by Italy, capsules come from France, spindle and hub from Czech Republic, bearings from Germany, and all electrical components were made in the UK. The total weight of steel in the Eye is 1,700 tonnes and the total weight of the wheel and capsules is 2,100 tonnes, so it means that 81% of London Eye total weight is steel. This landmark was constructed in sections which were floated up the Thames on barges and assembled lying flat on pilled platforms. When the wheel was completed, special designed lift started to raise it to an upright position. It took 32 hours until the wheel reached 65 degrees. Then engineer started to prepare second phase of the lift and the wheel has been in that position (65 degrees above the riverbank) for a whole week.

Each of 32 capsules weights 10 tonnes and can take 25 people at once, which means that 800 people can “fly” above the London at once. Each capsule representing one of the London Boroughs (administrative areas of Greater London). In the capsule visitors can walk free or sit on the center placed bench. The wheel rotates at 26 cm per second so that revolution takes 30 minutes. The wheel does not usually stop to take on passengers: the rotation is slow enough to walk on and off the moving capsules at ground level. However it stops when elderly or disable passengers must get on or off the capsule. London Eye is 135 meters height what makes it the fourth tallest structure in London after the BT Tower, Tower 42 and One Canada Square building. The spindle is a part which holds the wheel structure and the hub rotates it around the spindle. It’s 23 meters tall and weighs 330 tonnes; over 20 times heavier then Big Ben. This magnificent construction is the only way to see all London in 30 minutes.

Aleksander Góra,
Ambasador Klubu ArcelorMittal AGH